Hiç Yaşamadan Ölmek

Küçükken büyümenin hayalini kurar,çocukluğumuzu gençliğimizi doyasıya yaşamak varken, bir an önce büyükler sınıfına girmenin hevesini taşırız içimizde. Zaman bir türlü geçmek bilmez, yeni yaşımızı dört gözle bekleriz büyümek için. Sanki hayat büyüyünce bütün güzellikleri önümüze sunacakmış gibi düşünürüz.

Fakat durumun hiç de düşündüğümüz gibi olmadığını büyüyünce anlarız.Hele de orta yaşlara gelince arkasından koşsak da yetişemeyiz zamanın.Çocukluğumuzda kurduğumuz mutlu gelecek hayali artık gelecek kaygısı olmuştur bizler için.Sürekli bir koşuşturmaca içerisinde yarın için kafamızda planlar yaparken,  yine yaşayamayız yine kıymetini bilemeyiz bugünün.Hiç ölmeyecekmiş gibi, ama aslında yaşadığımızın bile farkına varamadan,ölümümüze koşarız günden güne.Ve gün gelir hiç yaşamamış gibi göçüp gideriz bu dünyadan çoğumuz.

İşte bu yüzdendir ki, içinde bulunduğumuz her türlü kargaşadan,olumsuzluklardan kendimizi  soyutlamalı, soluklanmalıyız arada bir.Sağlığımızın,sahip olduklarımızın,çevremizdeki güzelliklerin farkına varıp şükretmeliyiz.Yaşarken kıymet bilip, kendimize ve sevdiklerimize zaman ayırmalıyız.

Kocaman sevgi dolu bir yüreğe sahipsek bunları yapmak hiç de zor değil aslında.Doğan güneşin,yağan yağmurun bir anlamı varsa bizim için, sadece nefes alıp vermenin yaşamak olmadığını anlamışsak eğer,yaşadığımızın da farkına varıyoruz demektir.Bir de bu duyguları yaşadığımız kadar çevremizdeki insanlara da yaşatabilirsek,ne mutlu ki bize, hiç yaşamadan ölenlerden olmayacağız.

"Daha hayatımız başlarken biri bize ölmekte olduğumuzu söylemeli.
O zaman hayatımızı dolu dolu yaşardık.
Bir yapın da bakın!
Yapmak istediğiniz neyse,şimdi yapın!
Yarınların sayısı çok değil."

MICHAEL LANDON